ตัวอย่างบทบาทและหน้าที่ขององค์กรกำกับดูแลระบบการเงินและสถาบันการเงินต่างๆ เช่น

  รัฐบาลออสเตรเลียได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบออกและควบคุมกฎข้อบังคับในเรื่อง “consumer credit” ที่ไม่เพียงแต่เป็นการปกป้องผู้บริโภคเท่านั้น แต่ให้เป็นโครงสร้างสำหรับธุรกิจ เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนของ consumer credit market ทั้งนี้รัฐบาลออสเตรเลียได้ให้ความสำคัญกับ RL เป็นอย่างมากโดยในวันที่ 27 เมษายน ได้ออกร่าง The National Consumer Credit Protection Bill 2009 เพื่อให้เป็นเกณฑ์มาตรฐานเดียวกันทั้งประเทศที่เน้นหนักในเรื่องของ RL  

1. รัฐบาลออสเตรเลีย (Australian Government)

เป้าหมาย
•    ปกป้องสิทธิ์ของผู้บริโภคโดยที่ผู้ให้กู้จะต้องจัดหาผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่เหมาะสมแก่ผู้กู้และให้ ประเมินความสามารถในการชำระคืนหนี้ของผู้กู้ด้วย
•    ยกเลิกระบบแบบ red tape และลดภาระของธุรกิจ รวมถึงการลดความซับซ้อนของกฎหมายของแต่ละรัฐโดยรวมให้เป็นกฎหมายระดับชาติอันเดียว
•    ประกาศให้มีการใช้ the Australian Credit Licence (ACL) ทั่วประเทศ
 
The Australian Credit Licence (ACL) ออกโดย the Australian Securities and Investments Commission (ASIC) ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจกำกับตรวจสอบระบบเครดิตของประเทศ ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตปล่อยกู้ (ACL) นี้เท่านั้นจึงจะสามารถปล่อยกู้ และเก็บเงินกู้ภายใต้สัญญาที่ทำไว้ และสามารถเป็นเสมือนโบรคเกอร์ ตัวกลาง หรือผู้ให้คำปรึกษา แก่ลูกค้าเกี่ยวกับสินเชื่อประเภทต่างๆได้ โดยใบอนุญาตฉบับนี้จะออกให้แก่ผู้ให้กู้ได้ ก็ต่อเมื่อผู้ให้กู้ผ่านเกณฑ์การพิจารณาของ ASIC ซึ่งจะเน้นในเรื่องการปกป้องผู้บริโภคในทุกๆครั้งที่มีการขอกู้ รวมทั้งมีเงินทุนพร้อมทั้งบุคคลากรที่เพียงพอ หากเมื่อใดผู้ที่ได้รับใบอนุญาตไปแล้วไม่ปฎิบัติตามกฎข้อบังคับ ก็สามารถถูกเพิกถอนสิทธิ์ได้ทันที ซึ่งระบบดังกล่าวจะเริ่มใช้ในวันที่ 1 มกราคม ปี 2010

หากไม่มีระบบ ACL นี้ เมื่อผู้ขอกู้ไปขอกู้เงินเพื่อกิจกรรมต่างๆกับ finance/mortgage broker ผู้ขอกู้จะไม่สามารถทราบถึงขีดความสามารถในการปล่อยกู้ หรือผลประโยชน์ทับซ้อน ในการเสนอให้เงินกู้ในรูปแบบอื่นแทนที่จะเป็นอันที่ให้ผลประโยชน์สูงสุด และเหมาะกับผู้กู้มากที่สุด นอกจากนี้ finance/mortgage broker ก็อาจส่งเรื่องขอกู้ผ่าน intermediaries หรือส่งเรื่องไปยังผู้ให้กู้โดยตรง โดยไปทำให้ intermediaries หรือผู้ให้กู้ เกิดความสับสนในข้อมูล เช่น ผู้กู้ชั้นต่ำกว่ามาตรฐาน (subprime borrower) อาจได้รับอนุมัติเงินกู้ เนื่องจากข้อมูลที่บิดเบือน หรือถูกทำให้เกิดการกระจายความเสี่ยง ซึ่งนี่เป็นสาเหตุของวิกฤต Subprime ในปัจจุบัน